Voor het eerst gaan we meedoen aan een rolstoelbadminton toernooi. We werden ingedeeld in poules van 4 spelers, dus ieder had 3 wedstrijden. Hans en Theo hadden alle drie de wedstrijden zeer sterke tegenstanders, ik had 1 tegenstander die niet zo sterk was, maar we werden zoals ze weleens zeggen, compleet van het veld geslagen.
Toch was het een leuke dag, erg leerzaam door wedstrijden te spelen.
Het is wel jammer dat er groot verschil is tussen spelers, je hebt een groep van ongeveer 7 man die behoren tot de top van Nederland en dan een groep van ons niveau.
Enkele jaren geleden was er wel een A groep en een B groep, maar door te weinig spelers hebben ze alles bij elkaar gevoegd.
Uiteindelijk een geslaagde dag, we weten nu waar we op moeten gaan trainen.
Groeten Huibert.
.jpg)
.jpg)
Verslag door Theo Eerkens
Vrijdagmiddag om 15:00 uur moest ik een griepprik halen. Weer terug naar huis, auto laden en richting Beek (L). Ik had mezelf dit keer ook ingeschreven om te dubbelen. Dat betekent dan voor dit toernooi, 2 dagen. Het probleem is de afstand. Vandaar dat we ook voor de vrijdagavond een hotelkamer gevraagd hebben bij de organisator van het toernooi. De organisatie regelt ook slaapaccommodatie bij een toernooi van deze omvang i.v.m. het geografisch verspreidde deelnemersveld. De vrijdagavond was misschien ook wel teveel van het goede. Peet en ondergetekende waren de enigen die geboekt hadden voor de vrijdagavond. Enfin, we kwamen aan om 18:00 uur en werden verwelkomd door André. André was onze gastheer, doorman, nachtportier, eierenkoker voor het ontbijt en entertainer. Na een vreselijke nacht, ’s morgens heerlijk ontbeten en om ½ 10 vertrokken naar Beek.
In Beek aangekomen bij een supernieuwe sporthal met zwembad, 2 grote sporthallen en fantastische kleedruimtes, toiletruimtes en een groot restaurant/kantine.
In de ene zaal waren de Staanders en de zitters onder gebracht, in de andere zaal waren de roller bedacht. Zo zeg, wat een volk. Ik had wel gezien dat we een druk deelnemersveld hadden, maar als je ze dan zo in een zaal ziet, poehhhh!
Netjes gemeld bij de wedstrijdtafel en een plekkie gezocht om de spullen neer te zetten. Het lijkt wel een verhuizing, hoor, een dergelijke dag in een sporthal ver van huis. Tja, je moet natuurlijk overal rekening mee houden. Enfin, omgekleed en gereed voor de eerste wedstrijd. Mijn eerste wedstrijd zou om 11:40 uur zijn tegen Ger Hermans. En dat was dan ook zo. Eerst even een beetje inslaan en dan maar beginnen. Tegen Ger is het altijd lastig spelen. Hij is al jaren bezig met badminton bij MGS in Maastricht. Eerst als zitter en tegenwoordig dan al roller.
Ger Hermans -
De tweede partij zal zijn tegen Mano Deckers. Ook altijd lastig. Kijk, dit is dan waar een dergelijk toernooi voor is. Al die verschillende speelstijlen van de diverse deelnemers, leuk om mee te maken. Deze keer had hij iets meer moeite om mij te verslaan. Dat moest in een 3 setter.
Theo Eerkens – Mano Deckers: 21-
In mijn 3de partij moest ik tegen Ronald Stapelbroek. Ronald staat 1ste op de ranglijst Aangepast Badminton B pool. Na de wedstrijd gaf Ronald mij zijn respect. Hij vindt, dat mijn spel weer verbeterd is ten opzichte van het vorige toernooi. Das mooi.
Ronald Stapelbroek (1)-
Dan mijn vierde en laatste partij was tegen mijn vriend Erik-
Erik-
Een fantastische eerste toernooidag.
’s Avonds hebben we met z’n allen gegeten in het hotel. Heel gezellig.
Na een goede nachtrust zijn we gaan ontbijten en op weg naar Beek voor de tweede toernooidag.
Ik had aan Petra gevraagd om mijn schouder/arm even een beetje los te maken.
Dat wilde ze met alle liefde doen, echter, zij attendeerde mij op het aanwezige massageteam in de sporthal. Ik weet dat deze mensen er zijn om je bij te staan op het fysieke vlak, maar toch. Petra stapte op de mannen af, natuurlijk wilde ze even naar mijn schouder/arm kijken. Er stonden 2 heren, Huub Stijns (81)de sportmasseur/verzorger en Jan de Fysiotherapeut. Jan stelde de diagnose en gaf Huub aan wat er gemasseerd moest worden. In tussen ging Jan op zoek naar een scheermes. Want Jan zou mijn schouder willen tapen na de massage. Huub begon aan zijn massage handelingen en haalde een eigen gemaakte massage olie uit zijn koffer. Hij vertelde gelijk een verhaal erbij over zijn grootmoeder. Deze vrouw vertelde haar kleinkinderen dat een geraniumblad, pijnstillend is. Als ze als kind zijnde oorpijn hadden bijvoorbeeld werd er een geraniumblad “ontnerfd”en opgerold/gekneusd en in het oor gestopt. Na 10 minuten is de oorpijn verdwenen. In de olie zit dus geraniumolie. Het ruikt heerlijk en werkte feilloos. Jan was intussen teruggekomen met een scheermes en een rol kinetische tape. Mijn schouder en boven arm werden geschoren en de tape geplakt, nadat eerst mijn huid ontvet was door Huub. Ik heb heerlijk gesport zonder beperkt te worden door mijn overbelaste pijnlijke schouder/arm. Mooi hé?
Vandaag zijn de dubbels aan de beurt. Door de toernooileiding wordt je dan gekoppeld aan een medespeler om mee te dubbelen omdat ik nog geen eigen dubbelspeler heb. Ik werd gekoppeld aan Mano Deckers. We hebben eerst met elkaar een kopje koffie gedronken om elkaar een beetje beter te leren kennen.
Om 12:30 uur hadden we onze eerste wedstrijd tegen een Duits koppel. Dat liep niet echt helemaal lekker. Het was sowieso voor mij pas de 2de keer, het dubbelen. Mijn hersenen kunnen het eigenlijk (nog?) niet aan. Elke keer van vak veranderen en dan nog serveren ook. Enfin, de Duitse heren waren gewoon goed. Vooral dat serveren, hé!
Mano Deckers -
Theo Eerkens -
En dan nu het klapstuk van het weekend. Voor mij was het een droomfinale: Dubbelen tegen Marcel Smouter en Timo Bakker. YES! Deze mannen zijn zo stinkend goed, dat ze bij wijze van spreken met 2 vingers in hun neus en geblinddoekt nog van ons zullen winnen. Het leukste is, dat ze met elkaar afspraken dat ze de racket in hun linker hand gingen nemen om als het ware ook een extra handicap te creëren. FANTASTISCH! GRANDIOOS! Zo ontzettend leuk is dat. Dan zie je deze mannen ook worstelen met hun motoriek…….! Maar ook nu kregen ze het gewoon voor elkaar om ons te verslaan. Maar wat een grandioze partij was dat zeg. Ik zit nog steeds met een glimlach op mijn gezicht als ik eraan terug denk. Marcel en Timo, bedankt voor jullie sportieve manier van spelen en het plezier waar jullie het mee doen!
Timo Bakker-
Marcel Smouter -
Toen vond de prijsuitreiking plaats in de kantine door de wethouder van sport en cultuur dhr. Maurice Wierikx. Albert Loontjes riep de verworven plaatsen met de bijbehorende prijzen om. Een dame en een heer, waar ik de namen niet meer van weet, sorry, reikten daarnaast nog eens een pakket streekproducten uit.
Fantastisch leuk. Ook aan een aantal mensen, dat niet in de prijzen waren gevallen. Dus ook ondergetekende mocht naar voren komen om een dergelijk pakket streekproducten in ontvangst te nemen.
We hebben de mensen van de organisatie een hand gegeven om ze te bedanken voor hun fantastische inzet. Mede door hun inzet hebben wij, de deelnemers, een FANTASTISCH toernooi gehad.
Met een zeer tevreden gevoel richting huis.
Met vriendelijke groet,
Theo L. Eerkens
Chopinplein 95
4102 CR CULEMBORG
Verslag door theo Eerkens
Nou, dat is leuk…..! Danny, mijn trainer/coach en zijn vrouw Alice, boden ons aan dit toernooi voor de begeleiding te zorgen, zodat Petra een dagje vrij heeft! Het had niet mooier kunnen zijn. Petra had een feessie ’s middags van haar zus en zwager en ze was best eigenlijk wel toe aan ’n dag vrij. ’s Morgens om 6 uur op. Douchen, spieren verzorgen met F.I.T Sportbalsem, aankleden en ontbijten. Ook de pillen niet vergeten. Om 8:00 uur wilden we wegrijden. Danny was hier ruim op tijd om de “orders” betreffende de dag in ontvangst te nemen. Pillen, de armsling, de Epipoint elleboogbandage, rolstoel uit elkaar, rolstoel in elkaar, eten, toiletspullen, schone sponsorshirts, etc. etc. Zo dan moet Danny gedacht hebben, gaan we een week of betreft dit allemaal 1 dag…..?!! Nee, het is voor 1 dag Danny! In colonne de galerij over en naar de auto. Ikzelf hees mij in de auto en Petra en Danny gingen verder met de les, sportrolstoel in elkaar zetten, ADL rolstoel……..!
Ik kon zelf bij de TomTom en toetste de G, de A en daar stond Gaanderen al. De straat was ook snel gevonden, Pelgrimstraat, nummer 61. Reistijd 1 uur en 13 minuten. Danny en Peet waren door de instructies heen en ik kon de motor starten. “Linksaf” volgens onze hostess en daar gaan we dan. Op zich is deze mist eigenlijk wel handig voor mij. Ik heb normaal last van alle prikkels, zoals tegenliggers, bomen, borden die langs zoefden maar in deze mist heb ik daar geen last van. Mooi. Plankgas richting het oosten. Je voelt jezelf net een vruchtje in een bowl met yoghurt. Tjongejonge, lekker rustig op de weg, denk ik……! We waren even over 9 uur op de plaats van bestemming, auto lossen en naar binnen. Brrrrr…..! Redelijk fris. Eerst maar een bakkie koffie.
Na de koffie richting de zaal. Wow, wat een mooie zaal, zeg. Houten vloer! Mooi!
Even melden bij de wedstrijdtafel en mezelf voorstellen aan Peggy, Margreet en Willy.
Een plek zoeken waar we ons gereed kunnen maken voor de wedstrijden en de tassen en rolstoelen kunnen stallen. Voor het eerst mijn gesponsorde shirts aan…..! Leuk! Inmiddels waren de tijden nu wel bekend. Door wat problemen met de tool van Toernooi.nl hebben de wedstrijdbegintijden nogal even op zich laten wachten. Niet echt handig voor de planning die je vooraf moet maken. En zeker niet omdat je met andere mensen moet afspreken. Enfin, mijn eerste wedstrijdtijd is bekend. 11:15 uur.
Theo Eerkens – Willy Weijers 15-
Willy is sinds kort een roller. Zijn beperkingen zijn progressief en maken het
zitbadminton onmogelijk. De klachten die hij overhoudt aan een spelletje badminton zijn te heftig aan het worden. Vandaar dat hij gekozen heeft om de sport verder te beoefenen vanuit een rolstoel. Hij heeft duidelijk veel ervaring en zelf denk ik dat hij thuishoort in de A –pool.
Op naar de volgende wedstrijd met Erik-
Erik-
Pauze!
Met Danny even een bakkie koffie doen en een broodje eten in het kantine. Wel een gemiste kans, dames…..! Als ik had geweten dat er een geopende, volledig draaiende kantine aanwezig was in de Pol, Had ik geen broodjes zelf mee genomen maar daar gegeten. Had misschien voor de club ook iets kunnen genereren? Enfin, heerlijk kopje koffie gedronken. Roelof kwam me waarschuwen dat ik alweer was omgeroepen voor de volgende wedstrijd. Ook Margreet van de organisatie kwam me al halen.
Ik mocht nog wel m’n kopje koffie leeg drinken…..! J
De eerste dubbel was tegen Ronald Stapelbroek en Sharon Wolf. Ronald kende ik natuurlijk van eerdere toernooien maar Sharon was nieuw voor me.
Zo dan, dat is een slimme speelster. Duidelijk ook veel plezier in het spel. Top!
Ik speelde/dubbelde met Leen van der Toorn. Leen is lang geblesseerd geweest en sinds een paar weken mag hij weer sporten. Leen hoort eigenlijk thuis in de A pool. Maar in verband met zijn terugkeer rustig beginnend in de B pool.
Leen is een “ouwe” rot in het spel en kent de kneepjes van het “vak”. Ik ben echter veel speelser en nog niet zo serieus als Leen. Tijdens het spel wordt ik steeds gecoacht door Leen. Mijn hersenletsel belemmert mij nog in het logisch nadenken en handelen. Elke keer, echt elke keer moest Leen tegen mij zeggen na een goede servicebeurt dat we moeten wisselen van vak. Elke keer moest hij tegen mij zeggen wie nu de opslag heeft. Voor mij is dat vervelend maar ik vind dat voor Leen helemaal vervelend. Ook al zegt iedereen van niet, toch voelt dat voor mij zo…..! Leen is gewoon goed en door zijn spelinzicht en mobiliteit een compleet andere speler als ik.
Ronald Stapelbroek (1) -
Sharon Wolf -
Tja, wat een spannende wedstrijd was dat zeg. De laatste opslag van Sharon had ik niet eens in de gaten. Die plofte achter me neer zonder dat ik het zag/ besefte. Ohohohoh…..! Fantastische pot. Zo zou ik ze wel altijd willen spelen.
De laatste wedstrijd was tegen Erik-
Erik-
Chesney Kruijntjes -
Wat een heerlijke dag was dit weer. De spullen bij elkaar zoeken, tas inpakken en nog even wachten op de prijsuitreiking. De dames van de organisatie hadden zich zelf echt wel uitgesloofd.
Ze hadden een Wereldberoemde zanger uit Suderwick en omstreken uitgenodigd die de dag afsloot mit ein Deutsche Slager of Bakker. Leuk bedacht. Deze Michel van Dam heeft ook de prijzen uitgereikt. En weet je, ik was de eerste die een prijs kreeg uitgereikt.
Ik was namelijk de eerste die zichzelf had aangemeld en ik was de eerste die betaald had! Leuk, hé?
Na de prijsuitreiking kregen we nog een vaantje en zijn we wederom voldaan, na een prachtige dag naar huis gegaan.
Toen we bij het huis van Danny aan kwamen, kwam Danny zijn vrouw naar buiten om te horen uit de eerste hand, hoe het geweest was? Ze vroeg ook of ik niet gaar was? Mijn antwoord was Tuurlijk niet ik ben een halve gare……!
Theo Eerkens en Leen van der Toorn
Danny (trainer/coach) en Theo